De leiding, Wilde Vaart en andere vrijwilligers gingen dit jaar weer samen op pad. Een hechte en gezellige groep, waarvan veel mensen elkaar al jaren kennen. Dat merk je meteen: ontspannen sfeer, veel grappen en vooral heel veel gezelligheid.
Deze keer geen zeilen, kamperen of buiten koken, maar lekker luxe naar Keulen! Slapen in een hostel, Duits eten proeven en samen cultuur snuiven in de stad.
Het was weer een topweekend! Volgend jaar weer!
Kookinsigne gehaald!
Tijdens deze opkomst gingen de kinderen fanatiek aan de slag in de keuken. Er werd tomatensoep gemaakt, spaghetti gekookt en natuurlijk samen geproefd. Extra leuk: de ouders kwamen ook gezellig mee-eten!
Na al dat snijden, roeren, koken en samenwerken had iedereen het dik verdiend: alle kinderen hebben hun kookinsigne gehaald!
Het zomerseizoen is weer begonnen!
De eerste opkomsten zaten meteen vol actie: veel zeilen in de houten lelieschouw, oefenen, lachen en natuurlijk lekker het water op. Daarna stond het WSA-weekend op de planning: twee dagen zeilen met instructeurs, waar iedereen hard heeft gewerkt aan zijn of haar zeilskills. En met resultaat: bijna iedereen haalde een zeildiploma, sommigen zelfs WSA 4, het hoogste niveau dat ze konden halen! 💪
Als kers op de taart gingen we daarna door naar de Kaagcup. Een druk, leerzaam en vooral superleuk begin van het zomerseizoen!
We hebben al weer zin in zomerkamp!
Het Verkennerszomerkamp 2025 zit er alweer op en wat hebben we een fantastisch kamp gehad!
In het thema Moana/Vaiana trokken de verkenners eropuit om de wereld om hen heen te ontdekken… of nou ja, de regio Zwolle. Ze gingen verkleed als Polynesische helden, bouwden hun boten om tot machtige schepen, hesen de zeilen, verkenden de stad Zwolle, streden in kookwedstrijden, genoten van kampvuren en beleefden nog veel meer avonturen.
Voor een sfeerimpressie kun je de foto’s bekijken!
Deze zomer was er zoals elk jaar weer een zomerkamp, dit jaar met het thema Shrek!
We zaten in een mooi clubhuis naast de Sloterplas in Amsterdam. Tijdens het zomerkamp had Shrek ons de opdracht gegeven om een schat te zoeken, die hij al jaren zocht. Helaas was er een enge toveraar die ook graag die schat wilde hebben, waardoor de missie een stuk lastiger werdt. Zo probeerde hij midden in de nacht ons te beroven, waarna hij Tom en Ryler had ontvoerd. Maar gelukkig kwam het allemaal uiteindelijk goed en lukte het de kinderen om alsnog de puzzelstukjes van de schat van Shrek aan elkaar te koppelen, om zo de schat te kunnen vinden. We hebben veel meegemaakt: eigen Shrek shirts en oortjes gemaakt, naar het zwembad geweest, spelletjes gespeelt, kampvuur gemaakt en speurtochten belopen. Nadat de alle stukjes voor het vinden van de schat waren gevonden, konden wij allemaal rustig naar huis en even lang slapen en bijkomen van dit mega drukke, maar leuke kamp.
Zie onderaan deze post ook leuke filmpjes 😉
Joe joe, tot september
Voor het eerst dit jaar hadden de welpen kampeerkamp. Bij dit kamp gingen de kinderen zelf een tent opzetten en er vervolgens in slapen. De kinderen die goed meededen en in de tent durfden te slapen hebben ook uiteindelijk een insigne ervoor gehaald.
Om de kinderen nog meer de kampeer experience te geven, hebben ze ook hun eigen lunch en avondeten gekookt (knakworstjes en hamburgers).
In de middag gingen de kinderen buik glijden en in de avond een film kijken.
De volgende dag na een lekkere nacht in de tent slapen, hebben de kinderen ook weer zelf de tent afgebouwd, natuurlijk niet zonder de hulp van de leiding 😉
Een geslaagd weekend dus!
zie onderaan de leuke filmpjes!
En de filmpjes!
🌲✨ Er was eens… een sprookjeskamp ✨🌲
Het was deze Pasen weer zover… een kamp vol magie, mysterie en wonderlijke verhalen. Het Sprookjeskamp opende zijn poorten voor alle kinderen van het land, maar dit jaar hing er een donker wolkje boven het bos…
Want, lieve lezers, op tragische wijze werd onze lange vriend Langnek vermoord. Wie o wie had zoiets vreselijks kunnen doen?
Was het Roodkapje, bang en achterdochtig?
Of misschien de Kikkerkoning, gekrenkt in zijn trots?
Wat als het de Grote Boze Wolf was, altijd op jacht naar het zwakke?
Of Klein Duimpje, slim en sluw ondanks zijn formaat?
En dan was er nog Repelsteeltje, die wel vaker geheimen had…
Pinokkio, met zijn lange neus en twijfelachtige waarheden?
Of lag het aan Doornroosje, met haar duistere dromen?
Misschien Assepoester, met haar verborgen verdriet?
Of… de Gelaarsde Kat, charmant, maar niet zonder klauwen?
De kinderen moesten hun ogen en oren goed openhouden,
want alleen door te luisteren naar de verhalen van de wijze Sprookjesboom,
en door hints te verzamelen tijdens spellen en opdrachten,
konden ze beetje bij beetje het mysterie ontrafelen.
Wie had Langnek écht vermoord?
Blader door deze foto’s en herbeleef de magie, het avontuur,
en het spannende speurwerk van een kamp om nooit te vergeten.
Want hoe het precies afliep…
…dat, lieve kinderen,
…dat is een ander verhaal. 📖🌟
De allereerste zeilopkomst van het seizoen is een feit, en wat was het er eentje hoor. De verkenners trapten af met het optuigen van hun trots—oftewel: de Lelievletten werden weer piekfijn in orde gemaakt. Daarna volgde natuurlijk het officiële gedeelte: vlag hijsen, de Scoutingwet opzeggen en keurig luisteren (nou ja, soort van) naar de leiding.
Onze zeilinstructeur Jan herhaalde nog even de basis van het zeilen, met speciale aandacht voor het overstag gaan—want ja, wie wil er nou met z’n bak overhoop midden op het meer? Daarna nam Kars het roer over. Hij legde uit hoe een echte zeilwedstrijd in z’n werk gaat: van startprocedures tot boeien ronden en waar je nou precies moest finishen
Toen kon het feest écht beginnen! Net als vroeger: wrikken naar het meer (je weet wel, met die peddel waar je ineens weer spierpijn van krijgt), zeilen hijsen en dan weer even oefenen met de oude vertrouwde zeiltechnieken. Gelukkig bleek niemand het verleerd—de boten schoten als speerboten over het water.
En jawel hoor, er werd fanatiek gestreden tijdens de zeilwedstrijd! De wind werkte mee, de boten gingen als een speer, en Nathan wist de overwinning te grijpen. Zijn bak mocht als eerste aanleggen bij de lunchplek—een eer die uiteraard werd gevierd met boterhammen, appels en heel veel verhalen.
Na de lunch was het tijd voor wat spelletjes aan wal en een uurtje vrijzeilen. De verkenners vonden het vast leuk, want niemand was op tijd de haven in terug. Uiteindelijk kwam iedereen (ongeveer) tegelijk binnen en werd er snel afgetuigd en opgeruimd.
En toen, na een dag vol zon, wind, water en lol, gingen de verkenners weer huiswaarts—met natte sokken, vermoeide armen en een grote glimlach.
Op naar de volgende zeilopkomst!
